Ervaringen

Meer ervaringen lezen >>>

Of vraag om informatie: 035 - 693 20 52, info@ritualiter.nl

Thuis in intieme en vertrouwde setting: het spirituele op een aardse en nuchtere manier verwoord

Onlangs hebben wij (ook) ons vierde kindje door Annegien laten dopen. Allereerst voelde het heel prettig om weer met Annegien samen te werken, misschien wel juist door de rituelen die zij in het verleden al voor en met ons heeft gedaan. Ditmaal was het echter wel in een heel bijzondere setting, namelijk bij ons thuis. Mede gedreven door corona kwam dit als idee naar voren dat Annegien direct omarmde. En zo bleek het ook uit te pakken, het was intiem, vertrouwd en een boven verwachting geweldige setting voor een doopritueel. Weliswaar in kleine kring, maar eigenlijk was dat juist heel fijn. En door de doop van Piet Hein thuis, heeft ons ’thuis’ eigenlijk ook extra verdieping voor ons gekregen. Als altijd - ja dat durf ik ze zeggen bij doop nummer 4 - was het ontzettend fijn en bijzonder om echt heel bewust samen stil te staan bij wat we onze zoon mee willen geven, wat we belangrijk vinden in het leven en in zijn opvoeding en hoe we beloven hem te zullen grootbrengen, om dat vervolgens in het bijzijn van onze dierbaren uit te spreken en zo samen met hen Piet Heins komst op deze wereld te vieren. Annegien heeft opnieuw het doopritueel enorm professioneel begeleid; goed voorbereid, overal aan gedacht, niets wordt aan het toeval overgelaten maar tegelijkertijd voldoende ruimte voor flexibiliteit en humor. Zo hebben we voordat we aan dienst begonnen met de hele groep eerst goed geoefend op de liederen. Dat gaf iedereen een glimlach en vervolgens vertrouwen tijdens de dienst. Annegien heeft opnieuw het spirituele op een aardse, nuchtere en bij ons passende manier weten te verwoorden, weer heel veel dank daarvoor, mede namens Piet Hein!

FREP & CO, september 2021

Nadenken over de Liefde

StoelenmetboekjesEen snelkookpan-huwelijk, noemde Annegien onze plannen gekscherend na één van onze gesprekken. Want ja, Rosanne en ik bedachten half november dat we begin januari wilden trouwen. Om allerlei redenen - baby’s van familieleden en onszelf, buitenlandplannen van naasten - wilden we niet te lang wachten met het nemen van deze stap, ook al kenden we elkaar al negen jaar. Waar de één over het uitzoeken van de taart al een week of drie kan doen, wilden wij het hele gebeuren organiseren in nog geen twee maanden. Het moest sowieso klein blijven, maar tegelijk moest het ook persoonlijk en bijzonder zijn. Maandagochtend gratis in het gemeentehuis - dat was hoe dan ook geen optie. Het andere uiterste ook niet - vooral Rosanne wilde zo’n belangrijk en mooi moment per se niet laten ondersneeuwen door een pofjurk en witte duiven uit een hartvormig mandje. Niet teveel uiterlijk vertoon, dat neemt alleen maar de aandacht weg van de inhoud. Via vrienden hadden we Annegien aan het werk gezien, en we waren erg onder de indruk van de warme en harmonieuze manier waarop ze het ritueel begeleidde. Tot onze lichte verbazing bleek ze ook bereid het avontuur met ons aan te gaan - in een paar weken, waarin ook nog de feestdagen vielen, samen met ons een bijzonder ritueel vormgeven. Geen tijd te verlummelen dus, en in een serie intensieve gesprekken, waarin we via persoonlijke geschiedenis, geloof, moraal en liefde naar het ultieme verbond laveerden, kreeg ons huwelijk steeds meer gestalte. Wat wil je elkaar beloven? Kún je dat wel beloven, of kun je alleen de ernstige intentie uitspreken om van elkaar te blijven houden? Annegien luistert, observeert, analyseert, interpreteert, en halverwege de rit realiseerden Rosanne en ik ons ineens dat we dankzij Annegien intensiever bezig waren met elkaar en wat ons verbindt dan we ooit hadden kunnen bedenken. Huwelijkstherapie avant la lettre eigenlijk, gelukkig met een - laten we zeggen - iets blijere aanleiding. Juist daarin schuilt de grote kracht van de aanpak van Annegien: in plaats van flierefluitend naar de grote dag te wandelen (en over taarten te stressen), word je uitgenodigd om in alle rust en alle vrolijke ernst na te denken en te praten over de Liefde. En wanneer heb je dat voor het laatst gedaan? Het was goed toeven in de snelkookpan, om nog maar te zwijgen over het moment dat hij temidden van een kleine groep naasten open mocht.

Rosanne en Hans-Pieter